11-12-2011: Eckelrade

Een mooie opkomst: Wil, Lei, Ruud, Harrie, Henk en Francine. Op de valreep kwamen Frans en z'n overbuurman Hub opdagen. Harrie had, wijs geworden na een paar zware zondagritten, smalle bandjes op z'n MTB gelegd. Ter hoogte van Geverik zagen we in de verte de Neerbeek groep, als vanzelf gaat er dan een tikje erbij, en in Meerssen kregen we aansluiting. De Neerbekers gaven ons een lesje in wachten-op-het-rode-stoplicht achter de spoorovergang, en net toen een aantal voorbij wilden steken sprong het gelukkig op groen. Lekker in het kielzog tot we linksaf gingen richting Bemelen, voor de kerk rechts en klimmend naar Cadier en Keer, oversteken en voor garage Mathieu via een mooie steile afdaling en weer klimmend naar Eckelrade. Daar weer links naar het mooie Honthem, oversteken naar Margraten (die weg pakken we eigenlijk nooit). We waren wel een beetje vroeg voor de koffie, daarom een lusje erbij. In Banholt ging Francine haar eigen weg, moest op tijd thuis zijn. Links omlaag via de mooie slingerweg naar Bergenhuizen en links via Terlinden naar Reijmerstok. De kastelein was ook net binnen, en opende de deur voor ons vroege vogels. Overheerlijke koffie (Blanche Dael), chokomel en thee kwamen op tafel. Het gesprek leidde naar de kelder van Wil, vochtdoorslag!! De nodige tips werden uitgewisseld, van vochtwerend spul naar latex. Ruud zweerde bij latex van Stolit. De terugweg via Termaar naar Margraten, en tot verassing van allen koos Henk een andere route. Links langsaf de kerk omlaag naar de rand van het dorp, een voor velen onbekende smalle holle weg in en plotseling waren we in Groot Welsden. Vervolgens via weer een holle weg richting 't Rooth, voor Gasthuis linksaf waar we de diepte inkeken van de mergelafgraving. Via St. Antoniusbank, Bemelen, Meerssen, Bunde werd terug naar Elsloo gekoerst. Na het passeren van de brug van Bunde gaf Henk een teken met de elleboog van "overnemen". Als jonge honden vlogen Wil, Ruud, Frans en Hub voorbij, en werd het tempo flinklopgevoerd. Op dat moment was de groep nog niet compleet. Henk liet een gat vallen om te kijken waar Lei zat. De trein (Hub, Wil, Frans, Ruud) was al vertrokken. Harrie probeerde nog aan te sluiten, bleef minuten lang hangen op 20 meter met snelheid van 46 km/u met het mtb-tje maar kon het laatste gaatje niet dichtrijden en liet zich terugzakken naar Lei en Henk. Onze verwachting was dat er in Oud Geulle wel even gewacht zou worden.........niet dus. Wil had blijkbaar nog een appeltje te schillen met Hub na de vorige rit, en we zagen in de verte achtereenvolgens Ruud en Frans afhaken. Bij de rode brug ging Harrie rechtdoor en Lei linksop naar Stein. Bij de Dikke Stein ... stonden de collega's gelukkig te wachten. Toch nog een beetje Samen Uit, Samen Thuis al hebben Harrie en Lei dat gevoel niet mogen meemaken. Tot volgende week.