16-02-2013: Aubel

Het was grijs en bewolkt maar nagenoeg windloos. Toch slechts 5 fietsers aan de kerk: Hub, Toos, Erna, Jo K en Pé. Ter plekke werd met algemene stemmen besloten de geplande route naar Gemmenich te vervangen door Aubel als eindbestemming. Bekend terrein maar door de weersomstandigheden toch weer verschillend van andere keren. Dat is nu het leuke aan fietsen; ook dezelfde tochten zijn door het weer van de dag en het klimaat van het jaargetijde steeds weer anders. Soepel ging het langs de Maas dwars door Maastricht naar Eijsden en door naar Dalhem, Val Dieu en Aubel. Jo was inmiddels afgezwaaid en volgde zijn eigen route. Pauze deze keer niet in de kroeg bij de kiosk maar het eveneens vertrouwde fietscafe aan het pleintje met het zelfs in de zomermaanden koude toilet boven. Het was er nu ijs en ijskoud. Hub kon de kraan van zijn waterleiding pas na lang zoeken vinden!! De koffie was goed en bij de diverse gespreksthema's werd het langste stilgestaan bij de werkelijk uitzonderlijk koude bovenverdieping/toiletgroep van dit kafee; het vallend en opstaand leren lopen van diverse kleinkinderen en een groot aantal bot en spierklachten van een ieder in combinatie met de zin/onzin van therapeutische hulp. Voordat het al te gezellig werd, begonnen we aan de terugreis door een ten noorden van Aubel aanvankelijk nog wonderschoon sneeuwlandschap. De neiging om te stoppen voor een sneeuwballengevecht kon met moeite onderdrukt worden. Via De Planck, Terlinden, Pé's lekke band in Banholt door naar Meerssen waar we afscheid namen van Hub die via Schimmert terug naar Brunssum reed. Bijna 90 kilometer op een vrij vlak droog wegdek. Heeeeeeerlijk was het wederom en het weer was ook goed. En toen ik na het douchen naar buiten keek bleek het stevig door te regenen.