14-02-2015: Thimister

Lag het aan Valentijnsdag of aan de opening van de Carnaval in Meers dat er maar zes liefhebbers aan de start stonden? De omstandigheden nodigden echter uit voor een zonnig ritje. Mooi open weer, graadje of 10, maar wel een verraderlijke windkracht 4. Besloten werd richting de Voerstreek te gaan met Thimister als pauzeplek. Terug in Elsloo betekende dat 92 km, 23 gemiddeld en ongeveer 900 hoogtemeters. Als dan ook nog de deelnemers genoemd worden, Hub, Henk, Chris T, Pe, Frans J. en Wim J., zou het verslag klaar zijn, maar dan doe je de routeleider Hub tekort.

Na de altijd moeilijke aanloop vanuit Catsop over de Eijkskensweg, de benen doen dan nog niet wat je graag wil, word je beloond met de afdaling van de Kruisberg. Dan volgt de lekker lopende route tot in Eijsden, ofschoon de wind hier pal in je gezicht blaast. De eerste 25 km. zitten er dan op, maar dan begint 
het echte werk in een van de mooiste stukken van België, de Voerstreek. Warsage, in Mortroux een lange klim met de mooie naam "Voie de Morts", met halverwege een drietal kruisjes, dan Charneux, Minerie en dan Thimister liggen allemaal op hoogte en dan moet je vol aan de bak in deze langere klims. Maar ook boven kun je niet freewheelen want op de plateaus gaat het golvend op en neer. En elk dorp heeft zijn kerk en om daar te komen zul je pijn moeten lijden, want ze liggen meestal op het hoogste, steilste punt van het dorp. Chris heeft goede benen vandaag, en dat na de 100 km die hij gisteren in de Oostelijke Mijnstreek heeft afgelegd. Na het gehucht Befve is het nog “effe” naar Thimister. Koffie en cola brengen de tongen los en in het Frans krijgen we van de vriendelijke, oude waardin te horen wie de wielrenner is op de foto aan de muur. Na de wat kortere pauze, er waren nog Meers-optocht-gangers, ging het in strak tempo huiswaarts, nu profiterend van de wind. Hub trakteerde ons weer eens op niet geasfalteerde paden (oude spoorbaan ligne 38), niet makkelijk te fietsen door alle kuilen en gaten, maar oh zo mooi. Richting Aubel, doorsteek naar voorbij het slachthuis, kregen we zo’n mooi stuk voor de wielen, maar dat was een betere keuze dan de rechts van ons gelegen klim naar La Clouse.
Nog even een rondje rotonde, richting de Planck en dan in gestrekte draf door het Rode Bos tot aan Reijmerstok, daar scherp naar links en via Termaar, Margraten, Scheulder, IJzeren, de Sibbergrub af. Via de Stoepert naar Schimmert achterlangs tot aan Groot Genhout waar Hub en Chris naar Spaubeek afdaalden en het overgebleven kwartet nog even Genhout doorkruiste en via het Siekendaal rond half drie de fiets weer de oprit kon opdraaien. Overigens mag niet onvermeld blijven dat Henk onderweg een witte reiger spotte en Pe trots vertelde over het ijsvogeltje bij zijn vijver.