Woensdag 17 februari, bij vertrek minus 3 graden, zeer zonnig, weinig wind. Ben en Piet K was de ene groep, Hub, Pé, Mart, Lei, Erna en Louwrens de tweede groep. We zouden een niet al te lange route maken, naar Opitter en via Tongerlo terug. Het verslag valt uiteen in drie delen: culinair, moeilijke woorden en lekke band. Laten we met het laatste beginnen, op de heenweg kwam ik op een gegeven moment niet meer vooruit. Wat normaal 25 km/uur was zakt nu tot 21 km/uur. Ik trapte me wezenloos. In Opitter op de rustplaats was het duidelijk, de achterband was bijna leeg. Dat maakt wel een groot verschil in weerstand. Tijdens de pauze band vervangen , geen gaatje kunnen vinden, op terugweg weer een langzaam leeg lopende band, bijgepompt en tenslotte vervangen. Gelukkige hadden we een deus ex machina in de groep, Erna, die in de binnenkant van de buitenband een oneffenheid vond: gered! En wat fietst het toch heerlijk met een volle band…. In de pauze bleek dat in de groep er eentje was die goed is in kroketten maken, daarna kon iedereen zijn specialiteit op tafel gooien. Uiteindelijk zaten er 6 verlekkerde fietsers met de tong uit de mond allerlei recepten op te lepelen. En toen werden er ook hele moeilijke woorden gebruikt, normaal gesproken alleen in de chemische technologie, maar nu ook hier: formeren, fermenteren, componeren en weet ik niet allemaal. Dit was alles bij elkaar ook een vorm van imponeren volgens mij. Lekker gefietst, ik heb al een nieuwe buitenband gekocht plus bijbehorend binnenbandje. De buitenband wordt momenteel verzinkt, want dat gelazer wil ik niet meer. De binnenband volledig gevulkaniseerd, het ventiel is er voor de show. Ik kreeg er een fiets bij want de andere had ik uit wanhoop dubbelgevouwen en in de vuilniscontainer gestopt. Tot volgende week, Hub op cursus.