Maandag 25 jan: De groep naar Partij en Chris in z'n eentje

Maandag 25 januari. De groep gaat naar Partij en eenzame Chris gokt op Aubel. Hieronder de twee verhalen.
 
Rondje Partij. Met een hoog vogelgehalte!

Met de voorspelde temperaturen van 15/16 graden verwacht je een grote groep fietsers aan de start. Niets bleek minder waar. Geen enkele C-rijder en van de B-groep Hub, Pe, Jo, Lei, Mart, Erna en Wim. Misschien zaten de anderen ook ergens tussen de terrasjesmensen in vooral Wittem. Dat kon met deze uitzonderlijke temperaturen voor januari.Het zij hun gegund. Hub stelde voor om via Noorbeek de pauze te houden bij onze sponsor in Partij. Lei en Wim voorop, maar tegen de wind in namen Hub en Pe het al snel over. De beide Janssens moeten nog even bijtrainen om de groep van dienst te kunnen zijn. Nog even afzien en geduld hebben. Via Geverik, Ulestraten, Meerssen en achterlangs Gronsveld werd  de afslag naar St. Geertruid bereikt. Onderweg leek het wel een invasie van roofvogels. Alsof zij ook van de warme zonnestralen wilden profiteren.Van links en rechts scheerden ze over ons heen of hingen al wiekklapperend boven ons. De kleine prooidieren lieten zich echter niet zien. Ook geen witte reiger deze keer, een vogel waar Henk patent op schijnt te hebben.Als de groep dit allemaal nog kan waarnemen, dan geeft het aan dat eenieder er nog fris bijzit. Maar rechtsaf naar Moerslag  moesten we voor de eerste keer serieus aan de bak. Of je nu voorop rijdt of achteraan stoempt, het blijft zwaar. Het eerste stuk tot aan de bebouwing valt nog mee, dan klimt hij in enkele stukken tussen de huizen door omhoog en blijft stijgen tot aan de driesprong. Linksaf tot in Libeek geeft de mogelijkheid om even bij te tanken en op adem te komen, maar voorbij de monumentale boerderij zie je de volgende uitdaging al voor je liggen: het meer dan valse plat naar Mheer. Heb je de eerste klim gehad dan wacht je een slecht lopend en gestaag oplopende holle weg naar het pleintje, de Rondelenstraat . In wedstrijdverband zou je hier het verschil kunnen maken. Maar we zijn een sociaal clubje en gezamenlijk wordt langs de kerk richting Reijmerstok gefietst. Daar rechtsaf tot in Hoogcruts, de Piemert af, Beutenaken en achterlangs Gulpen. Nog even twee keer in de pedalen links van de Gulperberg en dan wacht de koffie in Partij. Pe stuurde hier naar links omdat hij nog wat vroege verplichtingen thuis had. Hij werd bedankt voor de bijna 46 km kopwerk tot hier. De anderen brachten een levendig halfuurtje door met: de vluchtelingencrisis, de verjaardagen gekoppeld aan de hoge leeftijd en de vogels die zich bij ieder van ons in de tuin lieten zien. Vooral Lei kon dit jaar genieten van de diversiteit aan gevederde vrienden. En was er even onduidelijkheid over boomklever en boomkruiper dan toverde Erna direct de afbeelding op haar Ipad. In een lenteachtig zonnetje werd de terugtocht ingezet met Mart op kop.
Omdat Hub geen risico wenste te nemen met zijn aan vervanging toezijnde blok en ketting werd de weg terug: Wittem, Wijre, Valkenburg, Ravensbosch, Schimmert, Geverik en Elsloo. Hub werd in Schimmert bedankt voor de wederom mooie route die ons 71 km, 473 hm en 23 km gemiddeld opleverde.
Maar bovenal ook weer een gezellige tocht met een aangenaam gezelschap, van reporter Wim.
 
Eenzame Chris gokt op Aubel
 
Het beloofde een mooie droge dag te worden met weinig wind en in de middag zelfs temperaturen van 15 graden. Vol goede moed op pad met veel zin om lekker te fietsen met de overige liefhebbers van Tourclub Elsloo. Helaas de startlokatie in Elsloo heb ik niet kunnen bereiken. Bij cafe Napoleon aan de Mauritslaan te Beek vond ik mijn Waterloo in de vorm van een lekke achterband. Ik moest niet meteen aan Abba denken, maar dacht wel Ah bah, wat vervelend. 
Doorgefietst naar de Stationsstraat en daar in de bocht van de Julianalaan bij het bankje de band verwisseld. Ik dacht: "Als de groep deze richting opgaat dan zien ze mij hier wel klungelen en kunnen ze me mooi helpen."  Maar helaas, niemand gezien. De geplande rit zal wel een andere richting zijn uitgegaan.
Ik besloot richting Aubel te rijden, misschien gaan ze ook die richting uit en dan tref ik ze wel in het stamcafe op de markt in Aubel.
Via Geverik, Ulestraten, Meerssen, Rothem en Amby de gebruikelijke weg naar Gronsveld, Rijckholt en Mesch gereden. Tussen de tonnen door de grens over en verder richting Voeren. De Moelingerweg over en op het smalle weggetje omhoog komt me een bus van de politie tegen. Geen ruimte om er langs te rijden, maar hij stuurt naar de kant en stopt netjes om me langs te laten. Een vriendelijke groet van de agent, hij zag direct dat ik niets kwaads van zin was, en verder ging het. Via Voeren en Warsage reed ik richting Dalhem, de weg langs het cafe met de "Platte du jour" en de bunkers in het veld. Na de afdaling niet rechts naar Dalhem maar links en even verder weer links omhoog richting Neufchateau. Bovenaan rechts de afdaling richting N650 en bij de gekunstelde rotonde naar links richting les Waides. Ik kon het niet laten en nam nog maar een keer de pittige beklimming, welke enkele collega-fietsers, zich nog wel zullen herinneren als zijnde zeer uitdagend. Maar dan heb je wel een mooi uitzicht als je boven bent, nietwaar Wim ? Boven gekomen naar rechts de grote weg richting Aubel. In de wei zowaar drie reigers, twee blauwe, en jawel Henk, ook een witte. Zouden we dan toch weer sneeuw krijgen ?
Ik moest denken aan een andere beklimming hier in de buurt van St. Pietersvoeren, dus die richting nam ik een stuk verder linksaf. Een lekkere afdaling en na een tijdje moest ik linksaf om de weg Zwaen geheten in te slaan. In mijn herinnering was dit een steile beklimming en ik was benieuwd of ik nu met een racefiets in plaats van een Koga trekkingfiets het bergje beter kon fietsen. Het blijft een even rotding en het was pezen om boven te komen, wel met een zwaardere versnelling als toen. We zijn dus beter geworden. Even doorrijden en ik kwam weer op de grote weg naar Aubel uit en reed nu de weg weer in tegengestelde richting terug. Opeens twee koeien op de weg en het verkeer werd hierdoor gestagneerd en de auto's reden niet verder. De runderen liepen rechts van de weg op een sukkeldrafje verder. Ik probeerde ze met een royale afstand in te halen, maar telkens als ik dichterbij kwam begonnen ze harder te rennen. Gelukkig renden ze even verder een landweg in naar een fruitwei. Verder maar weer, les Waides nu naar beneden, gaat veel beter als omhoog, en weer terug naar de gekunstelde rotonde om daar linksaf te slaan, de grote weg N650 oversteken en de beklimming Bois de Mauhain ingezet. Bovenaan linksaf en de afdaling over de slechte weg met haarspeldbochten om bij de abdij van Val Dieu uit te komen. Oversteken en omhoog naar Aubel. In Aubel langs het cafeetje gereden maar er stonden geen fietsen buiten, dus ook geen fietsers van Elsloo waren binnen. Volgens mij was de cafe zelfs gesloten. Dan maar door, omhoog langs het slachthuis en bovenaan bij de rotonde richting Hombourg. Daar bij de kerk linksaf richting Sippenaeken om vlak voor het kasteel rechtsaf richting Terziet te gaan. Ik had nog geen bammetjes gegeten en de bankjes op het plateau leken mij een goede plek om te lunchen.
Een geweldig uitzicht op het lager gelegen kasteel en de buurtschappen rond Epen. Op het bankje was het goed toeven en de muesli-bollen gingen er in als koek. Met het zonnetje in het gezicht en het geweldige panorama was het genieten. Het leek wel voorjaar in plaats van hartje winter.
Verder maar weer en na de afdaling richting Epen onderaan nu eens niet naar rechts maar linksaf en even verder rechts om met een lus door het gehucht Diependal weer in Epen te komen. Rechtsaf richting Camerig en aan de voet hiervan links omhoog naar Bommerig. Over Helle, Kleeberg, Rott en Melleschet uiteindelijk in Vijlen beland en de afdaling naar Mechelen over Hilleshagen genomen. Die afdaling loopt lekker en kun je de benen even sparen na die eindeloos omhoog lopende weg van Bommerig naar Vijlen. In Mechelen rechts om via Partij, Wittem, Wijlre, Schin op Geul in Valkenburg te geraken. 
De Stoepert omhoog en bij klooster Ravensbosch weer een lekke band. Even doorgereden en bij de grote weg in Aerensgenhout de band gewisseld. Hier was ook een bankje waar de fiets op kon steunen, zodat je de derailleur niet beschadigd. Even klooien en de band was gewisseld. Hier was een herinneringssteen geplaatst aan de bevrijding op 7 september 1944. Toen was Aerensgenhout bevrijd van de Duitse onderdrukking. Ik was ook bevrijd maar alleen van een lekke band en kon de weg vervolgen om via Schimmert en Spaubeek in Geleen te geraken.
Nu de fiets nog afspuiten, die was niet zo smerig als zaterdag, maar ik had toch wel wat Belgische modder uit de Voerstreek naar Nederland geïmporteerd. 
Een welverdiende douche en daarna zag ik op mijn fietscomputer dat ik 110 km had afgelegd met een gemiddelde van 23 km/uur en dat ik 1125 hoogtemeters had bedwongen.