Op stap met De Raad Van Elf.

De eerste ritten van het nieuwe jaar kenmerkten zich door grote verschillen in weer en daardoor ook in het aantal deelnemers. Niet iedereen is gecharmeerd van regen en/of koude dagen. Toch staan enkelen op uit hun warme zetel en trotseren de omstandigheden. Bikkels. Anderen zoeken de warmte van de sportschool op om te spinnen. Dat is echter niet te vergelijken met het buiten fietsen en dat verschil is duidelijk merkbaar als beide groepen bij elkaar komen. En dat was vandaag het geval. Maar er werd niemand achter gelaten. Samen uit en samen thuis. Ondanks de voorspelling van een grijze dag stond een heel elftal aan de kerk, ofwel een Raad van Elf. Hub natuurlijk als Prins. Henk en Chris als zijn adjudanten, Erna als Prinses en Wim als geheimschrijver. De rol van de anderen is me ontschoten, maar zal zeker van grote waarde zijn, want anders behoor je niet tot deze illustere Raad. Mart, Pe, Piet J, Piet C, Ruud en Sjraar maakten deze compleet. Omdat er geen bezoek op het programma stond aan een bevriende Carnavalsvereniging reden we elk in eigen tenue op weg naar onze buren in de Voerstreek. Dat betekende dat we rekening moesten houden met een langere afstand en de nodige hoogtemeters. En waar die precies te vinden waren wist alleen Prins Hub. De Eyskensweg naar Geulle was de eerste helling en hier werd al in polonaise naar boven gereden. Dat betekende dat de laatsten blij waren dat ze konden aanhaken. Via Moorveld werd de Kruisberg bereikt en tijdens de afdaling probeerde het zonnetje al voorzichtig door de grijze deken te breken. Toen dat lukte trakteerde ze ons de hele dag op haar weldadige warmte. En de Prins had een route in gedachten die de zon alle kans gaf om ons van alle kanten te beschijnen. Een paar kilometer maar door een holle weg of een smal straatje. Halverwege de bekende route naar Mesch zaten diverse witte reigers in het veld. Natuurlijk moest Henk even afremmen, maar dat maakte zo’n schurend geluid, de gevolgen van de natte rit van zaterdag, dat het leek op een schorre reiger. Na Mesch weer twee klimmetjes en dan het fietspad omhoog naar St Maartens Voeren om het volgende golvende fietspad te nemen door het dorp richting Schophem. Hier begint de eerste serieuze test van Crindaal de klim naar de Planck. Een groepje van zes gezwind omhoog en de anderen als eenlingen letterlijk en figuurlijk zwoegend tot aan de grens of er over heen. Even op adem komen bij de lange afdaling van de Plankerweg naar Teuven, de gele varkensrug links of rechts laten liggen, en dan via Nurop naar de Loorberg, de laatste klim voor de pauze. Bovenaan schuift alles als een blokkendoos in elkaar en als ook het laatste blokje is aangeschoven brengen ons Landsrade en Crapoel naar de Gulperberg. Als eerbetoon aan Jean Nelissen werd even gestopt bij zijn gedenkteken, foto’s gemaakt en sommigen bijgepraat over deze legendarische verslaggever. Achterlangs de berg nog even twee klimmetjes voor de benodigde hoogtemeters en dan afdalend naar de koffie in Partij. De dochter verbaasde zich erover dat er geen einde kwam aan onze binnenkomst. Maar dat krijg je als de voltallige Raad van Elf arriveert. Ze hadden prachtig versierd voor ons, vooral in het achteraf zaaltje. Het hele plafond hing vol slingers, een dagtaak van de vader. Het eerste  rondje was van Wim vanwege zijn verjaardag enkele dagen geleden en Piet C verraste ons met een tweede rondje, omdat hij zich elke dag wel jarig voelde. Ruud zette zijn serveerkwaliteiten in door even mee te helpen. De versieringen en de brandveiligheid ervan werden uitgebreid besproken, de inschrijvingen voor de diverse fietstochten en de rit terug. Over Trump werd nu eens niet gesproken. Is hij er even uitgetwitterd ? Pe had de hartstochtelijke wens om via Simpelveld, een van de twee Hulsen?, terug te gaan. Het eerste werd gehonoreerd, maar voor zijn laatste wens moeten we nog wat verder in het seizoen zijn. De Plettenbergweg naar Eijs is al een kuitenbijter en op de Mr.Dr.Froweinweg  lag het tempo zo hoog dat Erna, Piet J en Wim een treintje moesten vormen om de achterstand enigszins te beperken. Pas op de Stampstraat, echt waar, konden ze ernaar toe stampen. Maar Bosschenhuizen omhoog, Katzerweg omhoog en de lange Weegerweg omhoog deed de groep besluiten om het voor de rest van de rit wat rustiger aan te doen. Het is ook geen gezicht als de Raad van Elf met zijn Achten verder gaat. Via Colmont de heerlijke afdaling naar Ransdaal en door Craubeek naar de golfbanen van Voerendaal. Daar werd, mede door het mooie weer, menig balletje geslagen op weg naar de put. Wat een vreemde sport. Zij zoeken de put op terwijl wij die juist vermijden. Put rijmt op Nuth en dat was het volgende punt waar we naar toe gingen. Nog even een stukje Makroterrein en dan richting Schinnen/Spaubeek via de Afcent. Hier nam de Prins afscheid, maar hij werd nog door Piet C geëscorteerd tot in ????

In Neerbeek verdween Adjudant Chris en zo viel de Raad langzaamaan uit elkaar. Dat mocht ook wel na een lange gezamenlijke polonaise van 84 km die 740 m omhoog ging en in een stevig tempo van 23 km werd afgelegd. Daar kan menige Raad haar tanden op stukbijten in deze tijd van het jaar.

Gulpenberg.jpg   image2.jpg  image1_1.jpg